burgercommunicatie

In de hoop het levende verschil te kunnen houden tussen mens en machine laat ik de digitalisering van de maatschappij zoveel mogelijk aan mij voorbijgaan. Ik wens geen slachtoffer te worden van de communicatieve ellende waarmee de massa haar zin- en zielloze bestaan probeert op te waarderen vanuit het vierkante simplisme waarmee zij zich door de algemeen gemiddelde gedachte van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft laten vangen in de betonnen wooncellen op VINEX locaties, vanwaaruit geen biologische gedachte kan ontsnappen omdat er geen natuurlijk leven in mogelijk is.
Technologische vooruitgang moet in dienst staan van de mens, maar de mens niet degraderen tot een ondergeschikt schakeltje dat slechts dient om het systeem in stand te houden.
Maar helaas, probeer aan het eind van stap zeven van een keuzemenu nog maar eens aan de dovenetel uit te leggen dat je een vraag hebt waarvoor het antwoordt niet in het protocollenboekje opgeschreven staat. Je wordt domweg opnieuw doorgelust naar stap 1.
Transformatie van de maatschappij tot een modern model betekend niet dat men andersdenkenden kan dwingen hun menselijke levenstijl op te geven. Zij die liever bewust willen blijven van oude waarden en – wellicht – eenvoudige structuren, moeten niet achtergesteld worden of zelfs de toegang tot het systeem ontzegd worden. Al ben ik de laatste mens op aarde die liever een brief stuurt dan een e-mail, als het systeem mij dat recht ontzegd omdat dit domweg efficienter is, dan is het systeem verkeerd bezig want discriminerend op basis van technocratische rationaliteit die niet weet hoe met menselijke veelzijdigheid om moet worden gegaan en daarom voor haar eigen onlogische hachje kiest. Als ik een afspraak wil maken voor het bestuurlijke spreekuur wil ik dat best even in persona concreta komen doen.
Wie mij lastig, dom, vervelend, ouderwets, eigenwijs, bijdehand, leuk, lief of aardig vindt heeft daar het volste recht en grootste gelijk toe. Ik ben het namelijk ook allemaal. Maar, binnen de wettelijke binnen zowel als mijn eigen vermogen daartoe, maak ik zelf wel uit hoe en wanneer ik wat doe en waarom. Niet het systeem.

Peter de Jong

Veiling vaatje koninginneharing

Het door de VL 92 aangevoerde vaatje ‘koninginneharing’ dat woensdagavond door burgemeester Bruinsma geveild werd, werd door de winnaars, Bertus van Gelderen van Van Roon Maritiem/ Vetus Center Rijnmond en Eerde Wagenaar van de Rotterdamse Tuigerij Hendrik Veder, aangeboden aan de bewoners van het Zonnehuis. Het vaatje ‘koninginneharing 2009’ bracht woensdag 3500,- euro op, oa. door mooie biedingen van Joop van Papevelt namens de PvdA en zeezeiler Cees Rijsterborgh. De opbrengst komt ten goede van het goede doel van de Sjaak Foundation en het kabelgat van de Balder.

Op de veiling van een vaatje Koninginneharing
( woensdag 10 juni 2009

Toen het éénmaal-andermaal begon
waren wij, Majesteiten in één ton
door een balder van zijn bolder
dit jaar als eerste aangebracht,
gezouten royalty van dijk en polder
een koninklijk prijsje toebedacht.

De Burgemeester zelf deed bieden,
Bruinsma dreef het aardig stoer op
waar men ons ooit als onkruid wiedde,
velden zeevruchten onwaardig
brachten we het tot armenvoer
en nu tot vijfendertighonderd pop.

Door de heren Warnaar en van Gelder
kwam het laatste bod dit jaar,
staan wij in tweeduizendnegen klaar
als staatsbanket in Het zonnehuis,
als dit aan onze onderdanen thuis
aangeboden vers, dat lijkt ons helder.

Stadsdichter Benne van der Velde
14 juni 2009

Opening tentoonstelling vlaardingse kunst van toen

Hoezeer het vroeger de moeite waard was om Vlaardingen als gegeven in de kunst te zien bleek tijdens de Pallet revival tentoonstelling in de Vrije Academie. Niet alleen de Vlaardingse kunstkoopen uit de jaren vijftig zonden hun werk in. Uit heel het land kwamen kunstenaars naar Vlaardingen om hun abstractie op het onderwerp los te laten. 

Vaak met heel mooi werk als resultaat.  Dat de lokale goe gemeenschap van tegenwoordig er niet al te veel behoefte aan heeft om zuinig met de nationaal aangedragen culturele verheffing om te gaan verbaast mij en enkele anderen natuurlijk allang niet meer. 100.000 x kun je het zeggen; mooi is voor de meesten uit de massa geen waarde. Jammer. Dat de harp van de Stadsgehoorzaal in de vuilcontainer belande etc. etc. etc.

Een verlichte waarneming

 

 

Komend van Schiedam stonden we stil voor de 1e stoplichten van vijfsluizen. Het was 16.47 uur. De straatverlichting ging net aan en het schoot me te binnen dat je – ik in elk geval – bij je rijbewijstheorie leert dat een half uur voor invallen van het donker de autolichten moet ontsteken.

Toen het licht op groen sprong reden we onder het viaduct door en het viel op dat de lantaarnpalen van de rijksweg en de op- en afritten nog niet branden. ‘Rijkswaterstaat schakeld autonoom’ dacht ik bij mezelf.

Aan de andere kant van het viaduct moesten we weer wachten voor de volgende stoplichten, waardoor we een moment de tijd hadden om te zien hoe aan de hemel boven Vlaardingen een vliegtuig zichtbaar was dat richting Zestienhoven vloog. Het was 16.48 uur. Tegen de achtergrond van een donkere lucht waren de lichtbanen van zijn schijnwerpers goed te zien, een mooi gezicht.

Bij groen trokken we op en net terwijl we de L.A. Kesperweg opdraaiden zag ik vanuit mijn ooghoeken hoe ook de lantaarnpalen langs de rijksweg oranje kleurden. Het was 16.49 en in Vlaardingen was de weg nog donker. Terwijl we soepel de rotonde van Vlaardingen Oost namen, kreeg ook de Vlaardingse straatverlichting zijn opwarmkleur. 16.50 uur. “Vlaardingen doet aan groene stroom en denkt aan de rekening” dacht ik een beetje simpel.

Bij de molen gekomen bleek dat we weer over de Kortedijk konden. ‘De werkzaamheden aan de straat zijn even onderbroken om het verkeer in de kerstvakantie toch vrije doorgang te kunnen verlenen. Dat is logistiek goed doordenken van de stadsplanologen’ dacht ik een beetje simpel.

Wel was het donker in de straat want de lantaarnplalen branden niet. ‘Zou er een storing zijn?’ dacht ik een beetje simpel. ‘Nee, natuurlijk niet, ze zijn nog niet aangesloten op het lichtnet want na de nieuwjaar gaan ze verder met de straat’ ging het lampje gelukkig ook bij mij branden.

Mooie lantaarnpalen trouwens. Modern, met toch op de een of andere manier een historische referentie. Oftewel, ze passen goed in de context van moderne nieuwbouw aan de ene kant en oude bebouwing aan de andere kant van de straat.

 

Peter de Jong

Dageraad schimmert nog immer

Dit artikel zal in december – naar eventuele ontwikkelingen aangepast – worden gepubliceerd in

 

De Vrijdenker – maandblad van vereniging de Vrije Gedachte

 

 

 

De Dageraad schimmert nog immer

 

MAASSLUIS – ‘Bekeert U, want het koninkrijk Gods is nabij’ schreef dr. Kuyper in 1872. De veelschrijver had toen al een aardig begin gemaakt aan zijn boekenlijst, zoals blijkt uit de ingevoegde fondslijst met 10 titels, waaronder ‘De leer der onsterfelijkheid en de staatsschool’ en ‘Het modernisme een fata morgana op Christelijk gebied’.

 

Minister president Jan Peter Balkenende onthuld op 5 november in Kuypers geboortestad Maassluis een standbeeld van één zijner ‘grote’ voorgangers, waarvan er trouwens ook een aantal met hem in het comité van aanbeveling zaten. Van Agt en Lubbers schoven aan naast Marijnissen, Rouwvoet en Jan Peter.

 

Een voorstel van de lokale ChristenUnie en D’66 voor het standbeeld werd enkele jaren geleden met enige tegenzin in tweede instantie door de gemeenteraad aangenomen. Rood en blauw hadden er niet echt behoefte aan, maar stemden uiteindelijk toe met de vorm van een particulier initiatief om de kleine broederpartijen ter wille te zijn. Alle andere partijen hadden al een standbeeld voor het een of ander in de stad gekregen, bovendien hadden ze nu ook eens iets om de tanden ergens in te zetten waar ze geen kwaad mee konden berokkenen.

Verder vrijwel geen woord van protest, slechts een enkele lokale querelant ageert.

 

De in te richten expositie in het plaatselijke gemeentelijke museumpje mag geen ruimte voor onvertogen woorden inruimen, zal hooguit een heel enkel kritisch – Libellen ? – boekje zwijgend openleggen.

 

Toch waren er ook in zijn eigen tijd al vroeg mensen die het heel anders zagen dan dr. Kuyper. De Oostenrijkse ‘professor der Theologie in Wien’ dr. Eduard Bohl schreef in 1888 ‘Zur abwehr. Etliche bemerkungen gegen proffesor dr. Kuyper’s einluting zu seiner schrift: Die Incarnation des wortes.

 

In 1915 woede een polemiek in kranten, politiek en kansels naar aanleiding van de open brief ‘Gij Calvinisten’ van ds Koffyberg, een ‘open brief aan de Anti-Revolutionaire Partij over de oorlogsbeschouwingen in de Standaard’. Kuypers ‘Driestarren’ antwoord in de Standaard bewogen Koffyberg tot een tweede brochure, ‘Opruiing ?’.

 

Mr. Th. Heemskerk deed, ook in 1915, in zijn brochure ‘Een woord over de genummerde Driestarren van Dr. Kuyper’ ook een boekje open over de persoon Kuyper, waarbij hij geen blad voor de mond nam, onder meer over de wijze waarop Kuyper in 1905 de landelijke politiek liet voor wat het was om een reis naar ‘de oude wereldzee’ te maken. Maar ook over aanname van de begroting van Oorlog in de ‘nacht van Staal’ in 1906 met de daaropvolgende ‘Staal-crisis’ in 1907. Tijdens ‘De Grote oorlog’ had men in de Nederlandse politiek klaarblijkelijk tijd genoeg om met zichzelf en het eigen gelijk bezig te blijven, getuige de Driestarrenschrijverij van Kuyper. Heemskerk haalt echter zijn gram alsnog naar Kuyper. ‘Het is eigenlijk te dwaas, dat een man die zoo grote werken heeft verricht een strijdvraag van interne partij-politiek opwerpt op zoo onjuiste gegevens.’

 

Kuypers zus schreef in 1921 haar Herinneringen uit de kinder- en jongelingsjaren van Dr Abraham Kuyper. ‘De kleine Abraham was een zeer eigenaardig kind, in zijn tafelstoel zat hij rustig rond te kijken met een treurig gezichtje, ’t hoofd schuin houdende, niet spelende zoals andere kinderen.’  Mevrouw J.J. Rammelman Elsevier – Kuyper bedoelde het goed naar haar broer, maar bijvoorbeeld  een anecdote over de opvoedkundige methode van Abraham naar zijn eigen zoontje; ‘Om hem nu vrees voor dien vijver aan te jagen, deed mijn broeder een flink touw om zijn middeltje en dompelde hem driemaal onder water’ is pedagogisch op zijn minst twijfelachtig verantwoord te noemen. Ook de vakantieanecdote over een ontmoeting met toen nog een rijksgenote uit Luxemburg ‘Wat ben ik blij dat te horen, maar geef mij nu maar gauw een paar mooie handschoenen en vooral niet te duur hoor’ spreekt boekdelen, net als het verhaaltje over het jatten van vaders sigaren om ruwe zeelui het woord Gods te kunnen brengen. Er komt een karakter naar voren waar de anti gedachten van de Maassluise querealant wel eens veel dichter bij de waarheid kunnen liggen dan de veelprijzerij waarvan R.C. Verweijck verslag doet in ‘In jezus ontslapen’, over de royaal uitgesproken lof op Kuypers begrafenis. ‘De dag waarop H.M. de koningin en H.M. de koningin moeder voor gingen in etc. etc’.

De Oranjes hingen deze dag overigens met plezier de vlag uit, al was het dan halfstok.

 

Ook in de caricatuur deed Kuyper het goed. Een Libellen boekje bundelde al in 1909 de tekeningen uit velerlei verschillende kranten. Alle beroemde tekenaars zoals Braakensiek, Albert Hahn, Jordaan, Louis Raemaekers etc. uit die tijd, toonden een ander mens dan Kuyper zelf graag zag. Hij bleef er dan ook maar al te graag blind voor, getuige juist de brief die hij zelf als voorwoord schreef.

 

Waar het mij echter echt om gaat is het naschrift aan dr. A. Kuyper dat werd opgenomen in de brochure ‘Tegenstrijdige teksten in de bijbel’ welke in 1904 werd uitgegeven door De Dageraad. De laatste passage is precies waar het ook nu nog fout gaat. Zeg het volk wat jij wil dat ze horen moeten en verzwijg een andere mening. “Uit Vondels ‘Gijsbrecht van Aemstel’, aan Multatulis ‘Minnebrieven’ of aan Spinoza’s werken wordt niet gecatechiseerd.” Oftewel; ‘Wie niet weet, die niet leert’.

 

‘Bouwen en Bewaren’, het orgaan van de Bond van meisjesverenigingen op gereformerde grondslag, prees in 1931 met pagina grote advertenties over de ‘Kuyper – Bavinck week’ wel de biografie over Abraham aan, daarmee zíjn gedachten nog levendig voor de geest houdend voor een Nederlands bevolkingsdeel dat daar alleen maar gevoelig voor was.                  .

 

Daarom is zelfs het ongenuanceerde anti geluid van een enkele querelant wellicht toch de moeite waard om te laten horen.

 

 

P. de Jong

Genoemde titels komen uit de prive collectie van de schrijver.

 

 

 

 

 

Van Marcel Thomassen overgenomen vrije meningsuiting – Maassluis – juni – 2008

 

Ds. Dr. A. Kuyper

 

In gestaald navolging van Lenins Rusland en Mao’s China, wil ook Maassluis nu een standbeeld voor een grote roerganger.

Er komt een ‘Abraham Kuyper’ standbeeld.

Dominee Kyper was in bepaald opzicht het 19e eeuwse equivalent van een huidig moslimfundamentalist a la Taliban en Ayathollas.

Dokter Kuyper was een fanatiek vrouwenhater, fervent papenvreter en gedegen socialistenkweller. Hij, A. Kuyper, was ook stakingbreker en vervolger van anders gelovigen en sexueel geaarden.

Als politicus was Kuyper mede verantwoordelijk voor de genocide op de inboorlingen in ons koloniaal Indië, en binnen zijn priveleven was deze anti liberaal een obsessief mensenzieker.

Abraham Kuyper bleek hierinboven aantoonbaar corrupt en later zo frauduleus dat hij gedwongen werd de 2e kamer te verlaten. Kortom, Abraham Kuyper was geboefte pur sang!

Kuyper hoort alleen per standrechterlijk beeld thuis in de historische analen van Maassluis.

 

Marcel Thomassen

 

 

 

P.S. P.de J.

 

De recente ontwikkelingen hebben, dankzij de agitatie van de querelant, niet stil gestaan en lokaal zijn er nu plotseling allerlei bedenkingen bij partijen die zeggen de op handen zijnde onthulling niet te zullen gaan bijwonen, omdat ze het niet belangrijk of interessant vinden.

Wat anderen van hem en zijn ideëen vinden zou Kuyper toen net zo koud laten als nu, zolang hij maar in het zonnetje staat te stralen als de verkondiger van zijn eigen vaste waarden..  

2e termijn burgemeester

Ook tijdens zijn herstel ontkwam burgemeester Bruinsma er niet aan om bij de commissaris van de koningin in Den Haag op visite te gaan voor de officiele bevestiging van zijn tweede termijn als burgervader van Vlaardingen.

Dinsdag werd het koninklijk besluit van kracht waarmee burgemeester Bruinsma tot 2014 als 1e burger van Vlaardingen zijn brood zal verdienen.

Waarmee hij door ons van harte gefeliciteerd wordt.

Voor het herstel van zijn operatie wensen wij hem daarnaast sterkte.

 


juni 2017
M D W D V Z Z
« Jul    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Blog Stats

  • 3,674 hits